اوستا ...

ا تومبیلی ، با کرشمه و نا ز ، می ایستد . را ننده ، عینک سیا ه ، بر چشم چسبا نده است .؛ همه مد روز است .
مردی میا نسال از اتومبیل بیرون می پرد . بر لبا سش گرد کا رگا ه سا ختما نی نشسته ا ست ؛ خم می شود و کفش مد
روز کلا غی شکلش را از پا در می آ ورد و جورا بها ی رها شده در بین پدا ل ترمز و گا ز را بپا می کند . مهندس که
نیست . کیف دستی که ندارد .
مرد عینک بر چشم چسبا ند ه ، دو با ره خم می شود و پا رچه ای از زیر صندلی اش بر می دارد ، و گرد وخا ک
نشسته بر اتومبیلش را با ضربه ها ی پارچه برپیکر ما شین " ما مانی " به هوا می پرا کند . گرد و خا ک آ رمیده بر خودرو
با ید تنبیه شوند . بدور اتومبیل می چرخدو به دقت موشکا فی اش می کند .
نگا ه من و را ننده ، بهم گره می خورد . عینک از چشم به اکراه بر می گیرد . می شنا سمش . اوستا ... ا ست . حا لم
را می پر سد ؛ از سر لطف .

رضا تا با ن
تیر ما ه 1387 خورشیدی

چه خوب

چه خوب
ا ز در اورژانس وارد مي شوم؛ امبولا نس هم بيمار ما ن را اورده ا ست . همزما ن رسيد يم ما . چه خوب !
دختر جوا ن " پذ يرش چي"ي مريضخا نه ، به ظا هر بي اعتنا ست و بي احسا س . سراغ بيمار پذ يرش از قبل نشد ه ما ن را مي گير م . بمن " تو " مي گو يد . چه زود ا شنا ست ؛ بيني فند قي ترا ش خورده و چهر ه ي رنگ شد ه ا ش ، خبر از مهما ني شب مي دهد ؛ چه خو ب !
اين بار مريض ، بي پذ ير ش و دعو ت ، با پا ي خود به " مريضخا نه " امده ؛ چه خوب!
مريضخا نه ، غير انتفا عي ا ست و سني بيش از 40 سا ل دارد؛ چه خو ب!
" امبولانس چي " ها ، دستمز د و انعا م چر ب مي خواهند و مي گير ند ؛ چه خوب !
چهر ه ي مريضخا نه ، جرا حي زيبا يي شده ا ست ؛ پو شتش را جرا ها ن كشيد ه ا ند و به انباري انداخته ا ند ؛ چه خوب !
پس ، مريضخا نه شده بيمار ستا ن ؛ چه خو ب!
در و د يوا ر ، سربي رنگ ما ت ا ست ؛ رنگ سا ل ؛ گرچه قسمت ها يي نيز برا ق ا ست ؛ هرچه هست ، غمين كه هست . سردي از در و د يوار مي بارد . چه خو ب!
بيش از 40 نام بر تا بلو هاي با لا ي سر ميز" پذ يرش" ، به ديوار چسبيده ا ست ، همه متخصص ؛ چه خو ب! تنها يك چراغ تا بلو روشن ا ست ، و 39 تا ي بقيه ، خا مو ش ؛ چه خوب ! متخصصين در حجره هاي خصو صي شا ن ، سر گر مند . گر چه ميرزاها ي شا ن – منشي ها – پر كارتر ند و همه كاره ؛ چه خوب !
خدمه ي ريز و درشت بيمارستا ن، خدمه ي مريضخا نه ي د يروز ند ؛ اراسته اند؛ لبا س سرمه اي تميز خوش دوخت بتن دار ند ؛ چه خوب ! همگي كراوات بر گرد ن دارند؛ چه خوب ! زمين شوي ها ي جارو به دست ، كراوات ندارند . كت و شلوار هم بتن ندارند. اما ، روپوش سرمه اي كه پوشيده اند ؛ چه خوب !
چند چراغ روشنگر سالن ورودي ، خاموش مي شود . – هشدار اول - چه خوب ! شب در را ه ا ست ، دانه ريز ها با لا مي ا يند ؛ چه خوب !
مرد روپوش سر مه اي بر تن ، جا ي نگهبا ن پا ي اسا نسور و راه پله را مي گيرد ؛ كراوات ندارد، تلفن همرا ه كه دارد؛ جه خوب !
چند چراغ ديگر هم خاموش مي شود . - هشدار دوم - ساعت 9 شب ا ست ، وقت خوا ب ا ست ؛ همه با يد بخوا بند ، جز همرا ها ن بيمار ؛ چه خوب !
مرد جارو بد ست ، در هشدار دوم ، جارو رها كرد و در جا يگاه " پذ يرش " ، نشست . صور ت با تيغ ترا شيده و مو ي به با لا ، شا نه زده ا ست . چه خوب !
...
هوا سرد ا ست و دستشو يي ، پر مشتر ي ا ست .
زني كو تاه و چا ق ، به تند ي در سا لن انتظار ، قدم بر مي دارد . دستش را در زير چادر به گو ش گرفته ا ست . گوشش درد نمي كند ، گوشي تلفن به د ست دارد ؛ چه خوب !
...
سا لن تاريكتر مي شود . زنگ خواب ا ست ؛ پرستارها نيز با يد بخوابند ؛ تا بوقت " ويزيت " پزشكا ن ، سر حا ل با شند ؛ چه خوب !
تما م شب را بيمارا ن و همرا ها ن شا ن هوشيار و بيدار خوا هند بود ؛ چه خوب !

چهار شنبه . شب سرد 24 بهمن ما ه
1386 – بيمارستا ن…– تهران
رضا تا با ن

اجدا د ما کودن نبودند

ا ز میمون آدم نما در 37 میلیون سا ل پیش ، تا جد ا ولیه شمپا نزه ، و شا ید گوریل در 26 میلیون
سا ل قبل ،... انسا ن آفریقا در 3 میلیون سا ل پیش از امروز ، و بتدریج انسا ن قوی هیکل ، انسا ن تکا مل یا فته
و سر انجا م انسا ن ایستا ده در یک میلیو ن سا ل قبل ، را هی دراز پیموده شد .
انسا ن ایستا ده (1) ، نوعی ابزار ابتدایی سا خت و توا نست ار آتش استفا ده کند ؛ و ابزار دو رویه نیز
تراشید .
نخستین ا نسا ن هوشمند (2) ، متعلق به 250000 سا ل پیش بود ؛ ا نسا ن هوشمند از انسا ن ایستا ده
تکا مل یا فت (3) . در این دوره ، ا نسا ن هوشمند ، صنا یع دستی خشن خود را از سنگ ها ی آ تش زنه سا خت .
ا نسا ن نئا ندرتا ل (4) ، از 150000 تا 25000 سا ل پیش از امروز، در خا ور میا نه ، خا ور د ور ،
ا فریقا و اروپا می زیست ؛ ا نسا ن نئا ندرتا ل ، از دا نه ها ی رنگین ا ستفا ده کرد ودارای زبا ن بدوی بود .
کروما نیو ن ها (5) ، نیا ی ا نسا ن امروزی ، در 40000 سا ل پیش از این می زیست .
...
بر پا یه ی مندرجا ت" اوستا "، می توا ن گفت که :
قبا یل ایرا نی ، از سمت خا ور و نواحی آ سیا ی میا نه آ مدند ؛ با گله ها ی خویش به بخش ها ی
خا وری فلا ت ایرا ن نفوذ کردند و از آ نجا ، بخشی از آ نا ن – ظا هرا – به سو ی قسمت با ختری فلا ت به حرکت
در آ مدند و نیز بخشی به طرف جنوب رفتند ، تا در دره ی رود سند اقا مت کنند .
قبیله ها یی که وارد فلا ت ایرا ن شدند ، با بو میا ن – سا کنا ن پیشین فلا ت – در آ میختند و سرزمین
مسکن ا یشا ن ، نا م کشور آ ریا یی یا آ ریا نا نا میده شد ، که ا کنون ا یرا ن گفته می شود .

برخی از پژوهشگرا ن بر این با ورند که قبا یل آ ریا یی از سمت شما ل و از را ه بلندی های قفقا زآمدند .
اینا ن ، وجود قبیله ها ی ا یرا نی زبا ن را در سرزمین آ ستی – آ س - ، دلیل این این پندار خویش می دانند .
...
وقتی از رنگ در پیش از 1000000 سا ل پیش از امروز ، ا نسا ن ا یستا د ه ، برا ی بدن خود و نیز
پوست حیوا نا ت ا ستفاده کرد ، هنر آ غا ز شد ؛ با این یا د آ وری که ریشه ی هنر ، مذهب و اندیشه و ... به
40000 سا ل پیش می رسد ؛ این انفجا ر فرهنگی بود .
فضا و زما ن ، محدود یت برا ی اجدا د ما نبود ؛ اما برا ی ما هست . ما دنیا را کوچکتر از آ نچه که
هست کرده ایم . – به همه جا دسترسی داریم - پس می توا ن گفت : هم اکنون نیز زندگی اولیه ادا مه دارد .
درسی که از آ ن زما ن اولیه با ید آ مو خت ، اینست که : ما چگونه بودیم و چگو نه نبا ید با شیم .
آ نا ن از هیچ ، همه چیز سا ختند .

رضا تا با ن
پائیز 1354 خور شید ی . تهرا ن



1- Homo erectus 2- Homo Spiens 4- Homo Neandertalensis
5- Cro – Magnon
3-درکنیا ، که نخستین بار استخوا نها ی فسیل شده ی " انسا ن ایستا ده"
پیدا شد ، چند سا ل بعد ، فسیل استخوا ن " انسا ن هوشمند" نیز یا فت
شد . بنا بر این شا ید بتوا ن گفت که نظریه ی تکا مل ا نسا ن ایستا ده از
انسا ن هوشمند ، در تردید قرار گر فت . – در سا ل 1386 خورشیدی، فسیل انسا ن هوشمند در هما ن دره ای که برا ی نخستین بارفسیل انسا ن ایستا ده بدست آ مد ، پید ا شد -

شیر آ مد ، سیم پیچ ، شیون

سا عت هفت صبح چها رشنبه روز هفته ا ست ؛ و بهار ، در میا نه ی را ه . خورشید از پس ابرها ی
پنبه گون خا کستری با را ن زا ، سرک می کشد و نیم نگا هی به محله ی ما می ا ندا زد .
به گرد خوار وبا رفروشی کوچک چسبیده به خا نه ما ن، آ مد و رفت ها ، شتا ب می گیرد ؛ ما درا ن از
سا عتی پیش ، به شکا ر شیر آ مده اند ؛ چند زن و مرد پیر عصا بدست نیز در میا ن جمع هست .
شیر به تله افتا ده درد کا ن ، هنوز رونما یی نشده ا ست . می گویند سا عت پنج صبح بود که شیر به نله ا فتا د .
جنبش نا منظم ما درا ن ، بهم می پیوندد ؛موج می شود و به دور خود می چرخد ؛ ورم می کند و بنا گا ه
پا ره می شود ؛ و ا کنون، ریسما نی بلند ، که یک سر آ ن در دست مرد جوا ن اخموی خوا روبا ر فروش ا ست که با
شتا ب آ ن را بیرحما نه بسوی خود می کشد . به تندی صف به انتها می رسد . ما درا ن پرا کنده می شوند . دو کیسه
یک لیتری " شیر را یا نه ا ی " ، سهم هر خا نواده ا ست .
ما ست خوا ها ن دیروز خود را ندا رد ؛ ما ست ، در یک یورش ، رشد کرد و 100% باد کرد و تورم یا فت .
چند جعبه ، پر از " شیر را یا نه ا ی"، در تله می ما ند . " شیر "، این با ر ، برا ی همگا ن ، رو نما یی
نخوا هد شد .

رضا تا با ن
بیست و پنج روز از اردیبهشت ما ه
هشتا د و هفت آ مد و رفت .







سیم پیچ
نا مزد سلما ن ، آ ن شا گرد خوا رو بار فروش محله ما ن را در آرا یش و مد روز یا فتم . عینک طبی اش
طرح مصرفی روز دارد و روسری ا ش نیز چو ن دخترا ن شهر ، هما ن ا ست که هر از چندی ، مد روز کرده و به
سرشا ن می اندازند .
اما ، آ نچه که نگا ه مرا چند لحظه خشکا ند ، سیم پیچ دند ا نها یش بود .
نا مزد سلما ن ، از قزوین برای انتخا ب مبل به تهرا ن آمده بود .


رضا تا با ن
هفدهم خرداد ما ه هشتا د و هفت

...

شیون !
چند زن جوا ن و میا نسا ل ، در پشت ویترین دکا نی بهم گره خورده اند . بچه ها یشا ن در پیا ده رو ول
شده اند و ما درا ن از آ نا ن غا فل .
زن ها ، با سر و گردن به داخل مغا زه سرک می کشند . دکا ن ، دکا ن طلا فروشی ا ست . اما ، آ نچه که
آ نا ن را اینگونه بوجد آ ورده و در هم ریخته ، لبا س زن فروشنده ا ست ؛ می شنوم که زنی از جمع می گوید "
برو دا خل و بپرس ، لبا سش را از کجا خریده ا ست ! "
شیون افتا دن یکی از بچه ها را ما درا ن نمی شنوند ؛ مگر نه اینکه می گویند : هر کس صدای شیون اتومبیل
خود را می شناسد ! پس ، اینگونه هم که می گویند ، نیست .


رضا تا با ن
هفدهم خرداد ما ه هشتا د و هفت

زیتون پر مشتری ا ست . جوشش زندگی در شب

زيتو ن پر مشتري ا ست !
شب در را ه ا ست . چراغها از پس هم روشن مي شود . و اينك جوشش زيبا ي زند گي ، در شب .
پنجره ي اشپزخا نه ا ي رو به كوچه ، باز مي شود ؛ زني جوا ن ، سخا وتمندا نه ، زبا له ي خا نه اش را به بيرو ن مي اندازد .
در اپارتما ني باز مي شود ؛ مردي زير پوش بي استين بر تن ، سطلي پر از زبا له را در پياده رو مي گذارد.
سا عت 9 شب ا ست . گربه ها ي محله ، با شتا ب ، غذا ي روزا نه شا ن را از اين همه سخاوتمندي ها، انتخا ب مي كنند .
...
" زيتو ن"، اشپز خا نه ا ي ا ست در نبش چا ر سو يي فرعي ؛ از نيم روز تا – بوق سگ – " غذا ي اما ده" به گرسنه گا ن چشم ودل ، پيشكش مي دارد ؛ با انداز ه اي كه جوا نا ن سير شوند و ما بقي ، در خيا با ن اندازند ؛ قيمت ها را مي گويند منا سب ا ست . سخاوتمنا نه و بي ريا ! اينطور نيست ؟
" زيتو ن " . شعبه و نما يند گي در جا يي ديگر ندا رد . " زيتو ن " . پر مشتر ي ا ست .؛ با يد انتظا ر كشيد . و يا زود جنبيد .
...
رنگ ابي تا بلو ي بسيار بزرگ " زيتو ن "، نيز اشتها اور ا ست . نوري رويا يي ، به سن نما يش پخش ا ست ، و اشپزبا شي ها ي جوا ن ، با لبا س رسمي مارك دار ، در جا ي خود مي رقصند . نما يش " جهنم "، بر پا ا ست . گوشت بهم فشرده ، به شيوه و نا م مرد ما ن ان سو ي مرز ، به گرد جهنم ، مي چرخد ؛ شيو ن و" وز وز" سر خ شدن ا ست كه اشتها مي افريند . –Dollarma- و در جهنمي ديگر ، غذا ي اما د ه ي مرد ما ن كرانه ي شما لي دريا ي مد يترا نه ، پخته مي شود ؛ در جهنم را بسته اند ؛ صدا يي بگو ش نمي رسد . Pizza - -
...
صحنه گردا ن نما يش " زيتو ن" مردا ني درشت استخوا ن از كوهپا يه سبلا ن اند ، كه با سناريوي عربي- لبنا ني " فلا فل" ، شهر ت يا فتند .
...
جو شش ، جو شش زند گي ا ست و لذ ت از وقت رها يي از كا ر روزا نه .
جوا نا ن ، اخرين رهنمود ها ي ما هواره اي را در ارا يش و لبا س ، از يا د نبرد ه اند .
...
جواني روستا يي شهري شده ، " با طوم" ، بر كمر بسته ، راهنما ي اتو مبيل مشتريا ن "زيتو ن" ا ست .
كيسه ها ي زبا له ي ول شده در خيا با ن ، در زير لاستيك ما شين ها ي " ايرود ينا ميك" امروزين ، له مي شود . امشب گربه ها ، كوفته هم دارند؛ جويد ن لازم نيست ،چو ن ساندويچ ها ي "زيتو ن" كه به تند ي فر مي رود. وقت برا ي گربه ها ي بينوا تنگ ا ست . زوز ه ي بم " زبا له بر " شهرداري ، از د ور مي ايد .
...
نور اتومبيلي بر سر و صورت سگي لوس كرده و از ارايشگاه امده ة در بغل جواني ابرو برداشته مي افتد ؛" توله سك" ، با نگا ه بي احسا س يك ديكتا تور ، به گربه هاي بي خا نما ن ، فخر مي فروشد ؛ صا حبش ، پس مانده ي ساندويچ خوشمزه ي سوس اندود خود را سخا وتمندا نه در خيا با ن خواهد اندا خت . كر چه گربه ها از "پيتزا" و" ساندويچ ويژ ه " ؛ زده شده ا ند .
...
پشت با م "زيتو ن" ، پر ا ست از كيسه ها ي نا ن فانتز ي خشك مصرف نشده اي كه به گا ود ا ري و يا كارخا نه ها ي " نا ن فانتز ي " و... فروخته خوا هد شد .
...
چر خه غذا يي ادامه دارد . كسي از گرسنگي جا ن نخوا هد دا د ؛ حتي ان مرد نگرا ن، كه در تاريكي ، در ز با له دا ن شهرداري ، پس ما نده ها را مي كا ود.
"
چا ي نگرا ني نيست . زيتو ن ، پر مشتر ي ا ست .
واپسين شب فروردين ما ه 1387 خورشيدي
رضا تا با ن

سفر به ا ورمیه - دا غ سیلا ب بر جا ی ما ند ه بر پل خا تو ن -

قزلار چا ي
سفر به اورميه
دگر بار ، ا ين با ر ، داغ سيلا ب برجا ي ما نده بر پل خا تو ن ، جا يي كه
رود خا نه هاي قطور و الند ، همد يگر را در اغو ش مي گير ند و گل روا ن خود را سخاوتمندانه در كفه اي رسي بر جاي مي گذارند ، مجبور به توقف ما ن مي نما يد . پاره هاي تن قطور چا ي
وا لند را اين جا و انجا مي بينم .
بهار 1372 خورشيد ي

سه شنبه 28 ارديبهشت ماه 1372 خورشييدي
ما به ديدار " قزلرچاي" ، به سوي سيه چشمه مي رويم . هفت روز است كه "نازلوچاي" هم اوا با خواهر انش ، گل بر چهره ، مي خروشد. درياچه ، كه سينه به تسلي اش
گشوده ، تلخ كام و شور مزه ، به ارامي گل از رويش مي شويد .
اب گل خواهد كه در دريا رود گل گرفته پا ي او را مي كشد
گر رها ند پا ي خود از دست گل گل بما ند خشك و او شد مستقل
... " مولانا جلا ل الد ين محمد "
رود دخترا ن - قز لر چا ي- از دو سو ، به سينه گرم مادر – اورميه- مي رسند :
اجي چاي، كنبر چاي، المالو چاي، صوفي چاي، مردوق چا ي، ليلا ن چاي، سيمينه رود ، زرينه رود و ...از سوي خاور ؛ و باراندوز چاي ، شهر چاي، روضه چاي، نازلو چاي، زولا چاي، قطور چاي ، اق چاي، و زنگمار چاي ، از سوي باختر .
رودخا نه ها ، بار رسوبي سنگين خود را در سينه كم شيب مادر ، به ارامي بر زمين مي گذارند . چرخش و پراكنش اين بار رسوبي در درياچه اورميه ، بيا ن از دو جريا ن حيا تي اب در نزديكي ساحل دارد. افزون بر مواد معلق ورودي ، رسوبات در جا در خود درياچه ، از نوع ژيپس و اراگونيت – حاصل فرايند شيميايي – در دگر شكلي كف درياچه ، نقش افرين است . اين رخداد ي است نا خوشايند زيست محيطي .
گفته مي شود ، سالانه بطور متوسط دست كم 97/1 ميليون تن مواد رسوبي معلق به درياچه سرازير مي گردد.

درياچه اورميه ، امروز پهنه اي نزديك به 5000 كيلو متر مربع ، از گستره يك فرو رفتگي " زمين ساختي " – تكتو نيك - را در بردارد، در گذ شته وسعتي بيش از امروز داشته است . كاهش نزولا ت اسما ني ، تبخيرزياد و كاهش جريا ن ها ي سطحي از يكسو ، و تخريب و فرسا يش بلند ي ها ي پيرامون درياچه ، از دگر سو ، شكل امروزين را باعث است .
...
از پادگانه هاي جوان و بادبزن هاي سنگريزه اي – كواترنر – كه روستا هاي نازلو وحصار بهرا م خا ن ، بر ان پهن است، به تندي به سنگ ماسه ها و كنگلو مراي "سازند قم " مي رسيم و مي گذريم . با خمش جاده، سنگ اهكهاي دولوميتي 260 ميليون ساله " پرمين " ، ديده مي شود . از " عشقه سو " ، حدود 6 كيلو متر ، بر رو ي زمين هاي سبز زيتوني و خاكستري رنگ ماسه سنگي ، مارني – اهك و خاك رس - ، شيلي و كنگلو مرايي30 ميليو ن ساله ، مي گذريم .
در دو راهي " سرو "، مسافتي برابر 500 متر ، راه بر روي ابرفت هاي جوا ن رود خا نه اي است . با گذر از روي پادگانه هاي نو متعلق به " كواترنر " به ناگاه در سمت راست روستا ي گنبد خود مي نماياند ؛ خوابيده برپير سنگهاي 1565 ميليون سال قبل .
...
داغ بر جاي مانده برنرده در هم شده كنار پل ، و تنه درختا ن روا ن در " گل اب "، كه در زير تابش كمرنگ خورشيد ، مسين رنگ است ، خبر از داغ رفته بر"زولو چاي" دارد .
از روي نهشته هاي سيلابي پادگانه اي جوان و بادبزن هاي سنگريزه اي ، به سلماس مي رسيم . راه از سلما س به سو ي شما ل ، به خوي مي رود ؛ بر روي نهشته هاي ابرفتي پادگانه اي و بادبزن شكل .
ابرهاي گريا ن خاكستري ، خبر از بارش دارند . بارشهاي سيل خيز ي كه تا به امروز مردم سخت كوش اين ديار را از مزرعه ها ي شا ن رانده است .
...
اق چاي را نيز چون ديگر خواهرانش ، گل بر چهر ه مي يابم . ايا اق بلاغ ، گل الود است ؟ ما به اق باش ، به دنبال سپيدي نرفتيم .
اق چاي ، كمي دور تر از ما ، دست در دست " الند " و "قطور"، به ارس خواهد رسيد.
قره ضياءالدين را به نيت " زنگمار" ، ترك مي كنيم . راهمان از "سياه چشمه " خواهد رفت ؛ از قره بلاغ .
برروي ابرفت هاي جوا ن ، رو به باختر ، از "نعلبند" و "سلوكا"مي گذريم . شتا با ن فرصت درنگ نيست ؛ خورشيد رو به باختر دارد . گسله اي رخ مي نمايد ، " قرنقو"، در ميانه اين گسل ، بر زمين چسبيد ه است ؛ در كنار پادگانه اي جوا ن .
ابرهاي خاكستري ، چهره در هم مي كشند و كليساي "ننه مريم " را از من مي دزدند.
از "عباس كندي" ، تا "قره كليسا"، پهنه اي است سيلابي و ابرفتي . "قره كليسا " را بلندي هاي اهكي و كنگلومرايي ، در بر گرفته است .
...
راه از سيه چشمه به " كليسا كندي" مي رود .
گستره سيلابي ، به نا گاه دامن مي گسترد و پيكر افتاده در زير سم اسبا ن "جنك چالدران "را ، به نرمي در اغوش مي گيرد.
صداي طبل و شيون شيپورشا ن را مي شنوم . اكنون به ماتم نشسته ام . همه ، خاكستري است .
كشيد ند در كوي دلدادگا ن ميا ن دل و كام ديوارها
" علامه طبا طبا يي"
... 23 دي ماه 1372 خورشيدي
رضا تا با ن

راز شما ره ای که در دست دا رم .جعبه ی جا د ویی .

كلاه محا فظ
يخ بلورين ، چند هفته اي است كه با گشا ده دستي در شهر پهن شده. پياده رو ها سرسره شده ا ند و سنگ فرش اذرين ورني خورده پر بها ي پياد ه روي ورودي با نك از همه جا لغزنده تر است .
برف و يخ ان را هر روز مي روبند. ايكا ش برف بود و سطح لغزا ن نبود .
از هواي يخ زده ، به درون بانك مي لغزم . شماره اي بر مي گيرم. در مي يا بم كه بيش از يك ساعتي بايد در انتظار فرا خوانده شدن به باجه بما نم . چاره نيست .
اخر ين شماره ي خوا ند ه شده، نشا ن از نو بت گر فتن حدود 30 نفر پيش از من را دارد؛ اما مشتريا ن ايستاده و نشسته ، ارام و پر تشويش كه اين مقدار نيست .
گرماي درون بانك 24 درجه است .
چشم به اين سو و ان سوي مي گردانم ، بد نبا ل سوژه اي كه دستما يه اي گردد تا جعبه واحد زما نم پر شود .
...
پسر ك سه چهار سا له اي كه شيطنت را از چشما نش مي توا ن د يد ، من را به خود مي خواند .پسرك در هر بار برخاستن از صندلي كنا ر پدرش، به سو ي ميز ي مي رود كه بوقت ورود به با نك، شما ره اي از ان با يد گر فت ، دكمه را مي فشا رد و پا ره كاغذ ي كه شماره ا نتظا ر در ا ن نقش بسته را جدا كرد ه و به ارامي در كلا ه محا فظ پد ر مي اند ا زد ؛ انها با مو تور سيكلت امد ه اند . راز شما ره اي را كه در دست دارم را در مي يا بم .
پسرك ، باز ي نمي كند . زندگي مي كند ، چو ن من ؛ كه از با جه بيرون بانك ، پول مي گيرم به انتظار مي ايستم تا به باجه داخل تحو يل دهم . من هما ن مي كنم كه ان پسرك مي كند . جا ي شكوه نيست .


جهار شنبه سو م بهمن ماه 1386
رضا تا با ن





عروسي
جشن عروسي بود ، نه يكي ، بلكه دو تا . در دو سا لن زنا نه و مردا نه ؛ مردا ن در طبقه پائين و زنا ن در با لا .
" شو من " و جعبه جادويي اش در ميا ن مردا ن بود . جشن در باشگاه نظا مي بو د .
هوا سر د بود . شب يلدا هم بود. نخستين شب زمستا ن 86 هم كه بود . نور ول شده بر ساختما ن بي قواره پا دگا ن دلهره اميز بود. اما جشن كه بود . زيبا يي در باز ي بچه ها يي بو د كه ورودشا ن منع نشد ه بود .
...
چند جوا ن ، با ارايش شو ها ي ماهواره اي رايج ، در گوشه سا لن مي رقصند . زنا نه مي رقصند . شو من رفته است ؛ جوانا ن با موسيقي ول شده از جعبه جادويي شا دي مي كنند . جشن عروسي است .
" دژبا ن" سا لن ، در لبا س شخصي ، سرباز درشت ا ندام روستا يي، به سوي جعبه جادويي موزيك يورش مي برد . جعبه ، از تر س خفه مي شود . اما ، نمي ميرد .
جوا نا ن مو راست كرده ، به پا يكو بي شا ن ادامه مي دهند . .
...
اتو مبيل عروس و داماد ، با دسته گل اراسته شده است . دسته گل پلا ستيكي . از طبيعي ، طبيعي تر و زيبا تر . اتو مبيل عاريتي است ، اما ، گرا ن قيمت كه هست . اتو مبيل ا ن جوا نا ن ابرو بر داشته هم كرا يه اي بود ، كرايه خطي .
...
جشن سه ساعتي بدرازا كشيد . سا عت 5/9 شب بود كه جشن خاموش شد . خاموشي پادگا ن . شب يلدا بود ، شهر بي قواره، در امد و رفت اتو مبيل ها ي مدل با لا ، تا صبح ، بيدار بود .


شب يلد ا ي سا ل 1386
رضا تا با ن